YİTEN YAS!.

*Oğuz Kayıran

*

ve bugün sanılarınızın buğusu ile, örülü küf

duruyor orada, yazgı!. Esen kuyu içi: uğultu!

derin bir inilti, içinde ne çöl dışarı, ne akıntı

küçük ayrımlar içinde, gizli bir yol kendine..

*

neden hala bizar biraz yukarıdaki tepedeyim

şimdi sönmek üzere, yıkık ahşap pencerenin

zamana gömülü, bakan gözlerinin içindeyim

*

bağlılık içinde kendini bırakan her kayıp atlı

eğri bölmeler içine tükenmek üzere bir koza

gibi değil, çürüyen otlar arasından akın akın

*

sonra olduğu sanılan oyuk zamanlar, yıkılan

bir balta ile saydam mağaradan, gel aşağıya

Nice nal sesleri!..ah! Ölümün kulübesi için

çekilip giderken bir, hafızada kıvrılır patika

*

uyku, çekilir kendi içinde: duman! ve huzur

kenger otları, geçip gitsin mi, serin bir arzu

ve tahta zeminde, kapalıhayal! yok çürüme

*

yiten yas!.yaz sonrası kızıl yapraklar içinde

levha yok orada, yazıt sonradan bile yokluk

ve pişirin ruhumu, altta zemin, kül ve etim!.

*

3 Ekim 2019/Beylikdüzü

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir