ŞEN ŞAKRAK ÇOCUKLARDIK

 – RECEP ŞEN

*

biz şen şakrak çocuklardık

ahret kardeşiydik birbirimizle

ne hile bilirdik ne de eğrilik

korku ve hüzün uğramazdı semtimize

uzanırdık yemyeşil kırlarda

gökyüzünde uçaklarımız uçardı

şairlerin özgürlük dediği şey

bizim için turkuaz bir rüyaydı

ellerimizde oynaşırdı çayın balıkları

ayaklarımızın yorgunluğunu alırdı

billur akan mütevazi dere

zikrini duyardık suyla arınmış taşların

cennetten bir köşeydi köyümüz

ve biz bu cennetin

melek yüzlü çocuklarıydık

bir başka dünyaydı

o günlerde içimizde dönen

atlarımızı mahmuzlardı hayallerimiz

ufukları yoklar dönerdik obamıza

kahramanlar geçerdi

dedemizin huşuyla anlattığı

seferberlik hikâyelerinin içinden

bir yanık türkü yayılırdı

üzüm asmasının altında pilli radyodan

tütün dizen annemin hayallerine karışırdı

bedia akartürk’ün buğulu sesi

tütün yaprağı değil

hayalleriydi iğneye sıra sıra dizdiği

ve biz babaannemizin

güngörmüş yüzünden okurduk

hayat denen zorlu çileyi

asker amcamızın hasret kokan mektubunu

sinesinde saklayan yengelerimizden

biliriz aşkı sadakati

gelin armudu toplardık annemize

tarlanın kıyısındaki ağaçtan

gökten yıldızlar yağardı köy gecelerine

ve biz annemizin koynunda

yıldızlarla uykuya dalardık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram