SANDIN

 – MEHMET MUHLİS ŞEPİK

*

Kurudu dallarım gençlik çağımda, 

Çiğ düşen gönlümü sen kış mı  sandın? 

Gonca güller açmaz oldu bağımda,

Gözde ah-u zarı, sen yaş mı sandın?  

*

Nice ihanetler görüp geçtim de  

İkiyüzlü  dosttan zehir içtim de 

Şu yalan dünyaya kefen biçtim de 

Şu  garip gönlümü, sen taş mı sandın? 

*

Savruldu kumlarla, özlemle yıllar, 

Telledim pulladım, ağladı dallar,

Çıkmadı bir defa umuda fallar;

Şu düşen başımı, sen baş mı sandın? 

*

Süzülür hasrete sesiyle kaval,

Sensizlik emsali vakurlu minval

Abdaldım sevdaya belimde çuval; 

Şu nardan içimi sen hoş mu sandın?

*

Yunus da Lokman da olmadı çare, 

Kapattım defteri vefasız yâre,

Gözümde maziden aciz bir kare;

Şu meftun halimi sen boş mu sandın?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram