MACANDO’NUN ÖLÜMÜ

 – RIDVAN YILDIZ

*

bütün ölülere sormuştum

toprak yiyen, toprak içen bütün ölülere

kimse kendine düşman değildi

ve can düşmanını sevmiyordu

ölüm haritada bir nokta

anlaşılmamış bir alın yazısı

çizgi çizgi siliniyor

 

macando

günlerden en çok gökyüzünü seviyordu

hiç gitmeyen o günü

 

her insan gözyaşı dökerken

acıdan karış karış parçalanmasın mı toprak

kimse uyanmadan kapat gözlerini

hiç kuşkun olmasın bahçedeki ağaçlardan

daldaki kuşlardan

kanatlardaki özgürlükten

hepsi bir iz bırakıyor insanda

hepsi şimdi sensiz, yalnız

 

macando öldü ünlü bir konuk olarak

mart ayında bir pazar günü

fırtınalı bir hayata yarenlik ederken

rengi donuk bir vazgeçme tarihiydi

teşekkür edercesine gülümsüyordu

 

ölüm bir büyük uçurumdu herkese

büyük bir adamı da aldı götürdü

gençlik kaldı boğazında

açılmaz bir düğüm

 

her şey ertelenir macando

fark etmeden ölüm gelince

herkes yerine yurduna dönmeye meraklı

sense kaybedilmiş bir gözyaşısın

aydınlığın yasaklandığı oyun gözlerin

 

kapılara sığmıyor sensiz geçen günler

gerçeği hiçbir cümle değiştiremez arkandan

ölüm geldi, seni aldı götürdü

macando

sahi hayat neydi

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram