KADER AĞLADI

– AYFER YILDIZ

*

Kolaya çağrıldım, zora itildim,

Boşluğa sarılan kollar ağladı.

Bin canan içinde bire satıldım,

Kaleme yorulan eller ağladı.

*

Geçiştiren çoktur kayıran kayıp,

Vurgun üste vurgun duyuran kayıp,

Sözde adaleti buyuran kayıp,

Dudağa serilen diller ağladı.

*

Taze umutlarım gül gibi soldu,

Yeşildi bir vakit, sarıya çaldı.

Çiçeğe dönmeden vefasız yoldu,

Filizken kırılan dallar ağladı.

*

Taşıdığım beden candır taş değil,

Meydan kötülerin olur, iş değil!

Gönül sabır ister, arayış değil;

Öldükçe dirilen kullar ağladı.

*

“Sütten aksın.” derler, inanma yürek!

Öyle ufalan ki ruha sığarak

Dünya malı boştur sana ne gerek!

Kalplere varılan hâller ağladı.

*

İşte buydu dostlar bütün mesele,

Alıp verilmeyen neydi meselâ?

Ortalık arbede, vermez fasıla,

Dikenden örülen yollar ağladı.

*

Değişir her anı, mevsimdir dünya.

Kışın kardelendir, yazın sardunya.

Ah Azrail tene ölüm sürdü ya!

Ateşi durulan küller ağladı.

*

Yıldız, erteleme bul hayatını!

Geçmişten bugüne bil diyetini.

Saklama, geri al dirayetini,

Kadere darılan yıllar ağladı.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram