HOCALI MEZALİMİ

– M. NİHAT MALKOÇ

*

Hocalı mezaliminde

Mezarda taşlar ağladı.

Süzüldü al yanaklardan

Kirpikte yaşlar ağladı.

*

Hocalı mezaliminde

Eğilmez başlar ağladı.

Hüzün çöktü sofralara,

Ekmekler, aşlar ağladı.

*

Hocalı mezaliminde

Baharlar, kışlar ağladı.

Bütün uzuvlar yas tuttu,

Kirpikler, kaşlar ağladı.

*

Hocalı mezaliminde

Yârânlar, eşler ağladı.

Kırklara karıştı canlar,

Yediler, beşler ağladı.

*

Hocalı mezaliminde

Buz tutan düşler ağladı.

Ellerden düştü kalemler,

Heceler, fişler ağladı.

*

Hocalı mezaliminde

Yaralı döşler ağladı.

Yarıda kaldı ne varsa

Bitmeyen işler ağladı.

*

Hocalı mezaliminde

Yarada şişler ağladı.

Lokma geçmedi boğazdan,

Ağızda dişler ağladı.

*

Hocalı mezaliminde

Dolular, boşlar ağladı.

Garipler kanlı yaş döktü,

Hâlinden hoşlar ağladı.

*

Hocalı mezaliminde

Göklerde kuşlar ağladı.

Yüreklerdeki acıyı

Yazarken tuşlar ağladı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram