ZİRVEDEN ZEMİNE

*  – İRTİFA KAYBI –

*Ahmet Süreyya DURNA

*

Bir zamanlar;

Kavimler kapısı Anadolu’nun,

Şahsında Edirne bendim, Kars bendim!

Şimdiyse kendinden utanır, kendim.

Bir zamanlar;

Aşınmaz, aşılmaz ve dokunulmaz,

Mânâdaki mazruf bendim, hars bendim!

Şimdiyse gör! Çamurlara belendim.

Bir zamanlar;

Millî duyguların merkez üssünde,

Yenilmeyen öfke bendim, hırs bendim!

Şimdiyse boşaldı barajım, bendim.

Bir zamanlar;

Şekil veren inatçıl has çeliğe,

Pazu bendim, çekiç bendim, örs bendim!

Şimdiyse özümden ben örselendim.

Bir zamanlar;

Cesâretin, çevikliğin simgesi,

Hiç kuşkusuz aslan bendim, pars bendim!

Şimdiyse korkudan kenara sindim.

Bir zamanlar;

Teknik- sanat dallarında dünyada,

Usta bendim, çırak bendim, kurs bendim!

Şimdiyse tam körelmede, bilendim.

Bir zamanlar;

Güneşi yakından tâkibe alan,

Uzaydaki Venüs bendim, mars bendim!

Şimdiyse zirveden aşağı indim.

Bir zamanlar;

İlim, irfan mevzûbahis olunca,

Bu kulvarda ekol bendim, ders bendim!

Şimdiyse zır cahillikten elendim.

Bir zamanlar;

Kıyama kalkarken kortej kıtası,

Beynelmilel majör bendim, fors bendim!

Şimdiyse cins attan, eşeğe bindim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram