ZEMBEREK

*HALİL CİN

*

Ne yapsan atamazsın

o miskin hırkayı sırtından

arşın katları açılır bir bir

huma kuşu saffiyetini taşır gözler

hangi yola sapsan bırakmaz peşini.

Anadolu

çocukluğu besleyen fedakâr anne

ruhumuz o saflığın sinesinde kaynadı

bir anne nasıl sevdiyse evladını

ne evlat bıraktı ölesiye sevmeyi

ne de anne.

Çocuk balkondan baktı yıldızların ışıltısına.

ey albatros, cesaretinden bana da ver

söyle

endişeyi sinende nasıl eritirsin?

Elmas bir sıkıntı

fecri dolduruyor fütursuzca

turna mecburiyeti var içimizde

kuzgunlar haylazlıklar peşindeyken

Çocuk Anadolu’nun

haytalığını istemek fazlaydı bize

yaşamak ve nefes almak

ağır ve bir o kadar da alıştığımız şeydi

bunca şairi anlamış değilim

kaybetmenin hazzı bu kadar mı sevilir?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram