ZAMANLA İLGİLİ BİR ŞEY

 – ALİ RIFAT ARKU

*

kadim öğretilerin unutulduğu bir çağda

sevdim seni

rahat yatakların yüzü

soğuk betona çarptığında

bitmişti bütün tufanlar

azımsanmayacak kadar bir sancıyı

sağalttım mısralarımdan

engizisyon mırıltıları kulaklarımda

tepemde ortodoks kuşları

her türden

oysa batıni hülyalarla akar bende su

bir derviş edasıyla bakınırım dağlara

haritası cüzzamlı kervanlar kuşatır bu çağı

mazot kokusu asfalt karası

homurtuyla koşar insanlığın üstüne makinalar

çıplak gözle görmedim

bir ceylanın su içtiğini dahaca

benim dimağımda kalan

unutulmuş medeniyetlerin hazzı

oysa gönlün hep aynı yaygarayı

betimlediği bir çağ bu

bir tekrarın tekrarı

dilde dolanan kördüğüm

nakkaşlar yok bu çağda

aşkı işlesin taşa ağaca

aşıklar yok

yok aşığım diyenlerin yüreği

bir parça köze dahi yaklaşamayan

iki ağzı keskin bir gecenin

tutup kabzasından rastgele savurdum

içime yıkılan bir çağ bu

kendi kırıntısında oyalananların arzusu

kafeste kuş mutlu etmek

göğün kolunu kanadını kırıp

saçma sapan her düşü gösteren bir çağ bu

bakır kaplardan uzak

acıların haplarla unutulduğu

ayrılıkların oyuncaklığında

kavuşmaların yalamalığı

düşün fukaralığı

sahte alimler cenneti bir çağ bu

sanat ki

ölümün entarisinde bahar yaşatma yetisi

anası şiirdir

babası şair

piç söz öbekleri dolaşan bir çağ bu

aklımın yangınlarını körükleyen gerçek

bu çağın çağdaşı olmaktan yorulduğum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram