YAZININ YÜZÜNDE ÖLÜM

 – ALİ İHSAN KEKEÇ

                               

    *ruhum ağaçsız ve korumasız bir yazının yüzünde

                                    çırılçıplak

                      

                                                                                         

*

yalnızım

yazının yüzünde kaldım

bir tek kavak ağacı gibi yalnız

yüreğimi dürü edip yolladım sana

rüzgâr ulakla

soğutma yüreğimi ne olur

koynunda sakla

gen gen durma bana

sensizliğin delisi tutar

gece korkutur beni

bir beyaz ölüm olur yazının yüzü

uyutur beni

kanı kanla yumazlar vefasız

çekme fitilini acılı yüreğimin

yazının yüzünde tipi savurur

ayaz  vurur insanı

şah damarımın üstünden 

yarsan yüreğimi

sağ kolumu koparsan

akmaz bir damla kanı

gözlerin ateş yalımı

baktıkça göynür gönlüm

orda ölümün rengi

beyaza çalar gülüm

bilirim o yazının yüzünde beni

yalnız yakalar ölüm

                                            

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram