YAŞAYAN ÖLÜ

 *ALİ PARLAK

*

Beş duyum teneke, aklım tam takır!
Yönünü yitirmiş deli gibiyim.
Her yanım engebe, her yanım çukur
Şehr-i Antakya’nın yolu gibiyim.

*

Sıra sıra dertler boyumdan uzun;
Tepeden tırnağa boyandım hüzün.
Ufala ufala eriyen közün,
Boşluğa savrulan külü gibiyim.

*

Pahalı dertlerim paha biçilmez.
Kilosu tartılmaz, boyu ölçülmez.
Kapatsan kapanmaz, açsan açılmaz.
Kilitsiz kapının kolu gibiyim.

*

Dertlerin elinde maraba, uşak
Çile yorganımdır, ıstırap döşek
Ekin tarlasında kurumuş başak,
Dikene sarılmış çalı gibiyim.

*

Çirkin karakterim her bir oyunda,
Kötü ben olurum canlı yayında.
Yazın ortasında, temmuz ayında
Toprağı taşlayan dolu gibiyim.

*

Gözlerim yakını zor seçer olmuş,
Sıvası dökülmüş, boyası solmuş.
Sanırım ömrümün miadı dolmuş,
Çınarın kurumuş dalı gibiyim.

*

Türkmen’im kütükte isim hükümsüz,
Kâğıda çizdiğim resim hükümsüz,
Bağırsam boşuna sesim hükümsüz,
Sanki yaşayan bir ölü gibiyim.

                                                            

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram