WAR HORSE

 – YAREN KAYIP

*

gece, aysız

ve gözlerin kara ayaklarım buz gibi

kanat açmış bekliyorum yamaçlardan

kanı tere katarak koşup gelen sesini

içimde köpek uluması gibi bir ağıt

sarılıp düşsek sesinle bulutlara

korku yavuz hırsız çitlere

takılan yabancı biri

ve kalbine çöktükçe gıcırdıyor kemiği

var olduğu günden beri sevda yüzü görmemiş

nemli bir tavanda sallanıyor gölgesi savaşların

yalayıp süpürüyor bir uğultu yerleri

ve biraz daha bastırsa yağmur

çöktü çökecek canı

neyi bıraksa dökülecek parmak uçlarından

dursa yanacak kelimeler ve saç diplerinden

boca isyan, titrediği zaman nabız sırılsıklam

bıraksa düşecek yeryüzünün bütün kaleleri

hiçbir çatışma yetmeyecek ona yenilmek için

çünkü sevmek ölmektir vurdurunca boynunu

kuraklıktan çatlamış toprak o da bilmeyecek

yağmur mu bu yoksa göz suyu mu

hangi yöne dönse kendine yıkılır duvar

dağılır kafasına sıkmış askerin beyni gibi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram