ÜÇ KAPININ HATIRI

*Filiz ŞAHİN

*

“Dili lâl gölge

dilin dilime benzemekte gitgide

diyorum ki

aşkın sahtesi olmaz insanın oluyor ama”

 

Bir garip tan ağarır sancılar içinde

sökün eder sırlar saklı yamalı heybesinden

kim bilir kimde konaklar dut ağacı müdavimleri

eskilerin yırtık gömleklerine mani dizen düzgünler

görelim bakalım yeni gün neye gebe.

 

Anan ağlarken geride kalan kadınlarına ağlamalısın

kızıl tan yine ağarır hasbelkader

sen çek gömütlerinin tasasını

saçlarından tırnağına kadar sepyadır aşk.

 

Kuşan bütün silahlarını

sevişmeyi bilmeyen savaşmaktan ne anlar.

 

Bil ki …

 

Üç kapı üç ağaç ister

ardıç

çam

kayın

sen ışıklar içinde uyu

başında bir ardıç

ben hep kayındım.

 

Ümitvâr yarın için

şafağı kuşlarla birlikte topladık

kırılsa da zeytin dalları

“kaleme ve satır satır yazdıklarına and olsun

ve incire ve zeytine and olsun ki”

üç kapının hatırı

göçebe yaşayacak beyaz güvercinde.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir