TEKÂMÜL

 –  AHMET SÜREYYA DURNA

*

Közü kucağıma deştim,

Mangal gibi yanıyorum.

Azgın devlerle güreştim,

Yendiğimi sanıyorum.

*

Zapt  ettim Güneş’i, Ay’ı,

Taktım âleme kancayı.

Karanlıkta karıncayı,

Gölgesinden tanıyorum.

*

Eh! sürdüm devranı demi,

Yürüttüm karadan gemi.

Üst makama dilekçemi,

Aracısız sunuyorum.

*

Kalın kafalı kazları,

İdrakten yoksun yozları.

Çapsız çağdaş yobazları,

Her mecliste kınıyorum.

*

Geçtim parçadan bütüne,

Dinamik başladım güne.

Cennetteki kuş sütüne,

Ekmeğimi banıyorum.

Tekâmülde uç noktayım,

Arşa kucak açmaktayım.

Kanatlandım uçmaktayım,

Zirvelere konuyorum.

Düşündüm Tûfan-ı Nuh’u,

Dışladım soysuz güruhu.

Ve kutsanmış aziz ruhu,

İftiharla anıyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram