TAŞIMALI YAŞAM

– NİLÜFER UÇAR

*

yaş alamadım yokluğun esrik zamanında

katıksız yıllarımın birikiminde bir güzergâh

mürekkebi ıslak sarı sıcak bir aşk nöbette

nöbette uçurum kenarında zamanın sıcak gülüşü

nöbette yarım kalan vefanın gözyaşları

taşımalı yaşam, ütopik yılların taş eşiğinde

yatıda çelik tasmalı ezinç yaşamın yazgısı

başıboş dolanan sessiz ömrün acı tortusu

yaz buğulu aklın sürgün anılarını devşirir

hiç zamanın cehennemi dümeni sancılı döner

dörtyol ağzına bırakılan yaşın ahraz künyesinde

temize  çekilen ömür değildi ki geçmişini unutsun

salaş yılların tenhalığında sığınmacı suskunluk

örselenen  ömrün dudak uçuğu

alçakgönüllülüğün muzip gülümsemesi yerleşke arar

şeytanın ıskaladığı ömür gediğinde

taşımalı yaşam, ütopik yılların taş eşiğinde

çıplak kayaya tutunan çiçekti o, yalınayak koşan

isyankâr çocuk aklın, saf yürekli nirvana’sı

 

                                  

      

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram