SUSKUN ACILAR

 – İSMAİL OKUTAN

*

acılar ey suskun acılar

ey içimi harman yerine çeviren buhranlar

hangi çağın derin sancıları aldı aklımı başımdan

kanayan yüreğim şimdi senin için ağlamakta

ya sen neden suskunsun ay sancı

çığlıkların arşı alaya yükseldiği bu demde

kim susturdu seni ey acı

ya sen neden uslanıp duruldun ey hırçın ırmak

al götür beni buhranların otağına

al götür artık yüreğime sığmayan acıları

götür beni yakamdan sürükleyerek

götür beni geniş yürekli okyanuslara

yan yana durup birbirine karışmayan sulara

ey sıla kokusu taşıyan

ey içime hazanları getiren rüzgâr

al götür beni acıların yurduna

al götür beni göğe komşu olan dağlara

götür beni gönlümden sürükleyerek

acılar görmesin beni

çocuk hıçkırıklarına ulaşmasın sesim

zulüm fırtınası esen bir çölde

sulu boya ile boyanmış gönlüm

kan kırmızısı kıpkırmızı olmuş

ey içimdeki ölü duyguları dirilten suskun acılar

ey nedensiz uslanıp durulan hırçın ırmak

al götür beni sancıların ocağına

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram