SENİ BEKLEDİM

 – FAİK KUMRU

*

Bir gönül hikâyesi görürsün belli ki sen

Otuz yılı harcadım bulduğun eskisi ben.

*

Nerede kaldın ey yâr,senelerce bekledim!

Gençliğimi el aldı saçıma aklar düştü.

Hasretlik günlerimi efkârıma ekledim,

Ayrılığın hançeri tâ can evimi deşti.

*

Şu dünyada kısmetim ahirette yoldaşım

Yemin verdim kendime gıyaben nikâh kıydım.

Sen ki gelene kadar hiç büyümedi yaşım,

Bizsiz geçen günlerin hepsini kayıp saydım.

*

Önceleri yalnızdım, gönül gözüm yaşlıydı,

Yıllarca akıp durdu hiç silenim olmadı.

Bembeyaz bir mendilde adımız nakışlıydı,

Özlemle anıp durdum inan yerin dolmadı.

*

Bütün seneler gurbet, bütün günler esaret…

Haberin olmadı ki gözlerin görmedi ki!

Istırapla yoğruldum tahammülmüş maharet,

Herkese sordum seni ağyar sır vermedi ki…

*

Beklemek öyle zor ki ne adaklar adadım,

Vuslatın niyetiyle sabrın sonu selâmet.

Senli hayallerime yürürken adım adım

Yüreğimin tapusu mülkü sana emanet.

*

Gözyaşımı gizledim,eller tebessüm sandı;

Çifte gurbet yaşadım, sezdirmedim kimseye.

Ümidim tükenmedi, hep çıra gibi yandı,

Ortak eyledim seni gönlümdeki hisseye.

*

Ezelde yazılmışız alınyazım sevdalım,

Bak yolumuz birleşti, gülüyor bize kader.

Büyüsün ağacımız, yeşersin kuru dalım;

Hüzün artık kaybolsun terk etsin bizi keder.

*

Alacağımı aldım mesudum fani dünya,

Her ânı binbir muştu getirdi ömrümüze.

Gönül evim masmavi, her mekân lebiderya;

Hiç bahâne yok artık sebepsiz özrümüze.

*

Sevgiyle yan yanayız ellerimiz kenetli,

Geri kalan ömrümüz geçiversin göz göze.

Yarımdık bütün olduk,yüreğimiz kanatlı;

Sen bana bizi anlat oturalım diz dize.

*

Şimdiyse kalbimiz şen, asude bahardayız.

Çiçekleri dermeli, elele vermeliyiz.

Bir yastıkta bir ömür sevince karardayız,

Gül kokulu günlere hayata ermeliyiz.

*

Maziden istikbale neşeyle yürüyelim,

Eriverdik murada çıksınlar kerevete.

Baharları yazları peşinen sürüyelim,

Yüreğimiz hazandı şimdi döndü cennete.

*

Seninle tamamlandım başımda talih kuşu,

Ver elini elime uçalım göğe doğru,

Kalbim huzûra erdi içimde sonsuz huşû;

Biricik aşiyanda iki âşık bir kumru…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram