ŞAHİT KALSIN

– HAŞİM KALENDER 

*

Sessiz, duru duruşum bulutu ıslatmakta;

Burcu burcu kokarken toprak gel eylemekte.

Çektiğim çilelerin, tadı kaldı damakta

Yüzümdeki çizgiler, hepsini söylemekte.

*

Zaman çelikten törpü, ateş üstünde tava,

Bir yanda pişirirken bir yandan eritiyor.

Çatısı çatırdıyor, dünya dediğim yuva;

Sessizce izler iken ne hanlar çürütüyor.

*

Gurbet oluyor sıla, yolculuğu beklerken.

Hiçbir şey kandırmıyor, hiçbir şey bağlamıyor.

Nefis aptal mı aptal, güler yürek teklerken

Ölene ağlar ahmak, kendine ağlamıyor.

*

Eyvah yolun sonudur, hebaya gitti yıllar.

İmanımdan soracak kabirdeki melekler.

Amelimi taradım, karışıyordu yollar;

Meğer çok seyrek imiş elediğim elekler.

*

Rahmetidir umduğum, ha bu gündür ha yarın.

Gelsin görevli melek, vuslatı umuyorum.

Karalar kararsınlar, aklar görevi karın.

Cemaline hasretle, gözümü yumuyorum.

*

Amelimin toplamı tek gözümü ödemez,

Elbet Allah Kerimdir, elbet Allah Rahimdir.

Yardımsız yolda kalır, cemaline gidemez;

Ateşte balık tutan, hazreti İbrahim’dir.

*

Sana sığınıyorum ey yüceler yücesi!

Şeytanın ve nefsimin şerrinden emin eyle.

Nurlu aydınlık olur görenlerin gecesi,

Görmeyenin gözünü güneş alıyor böyle.

*

Korkmuyorum sevgili, özlemin var dağ kadar.

Nar da nur da senindir, ne gelirse baş tacı.

Cennetini düşündüm, şahsa düşen dünya dar;

Susadım su isterim, halifelerin sucu.

*

Ben demişsem cihanda, sanatını övmüşüm.

Yoksa cürmüm toz kadar bir nefeslik halim var.

Kör çağda, kör düzende, hep bağrımı döğmüşüm;

Mazlumlar can çekiyor, adım başı zalim var.

*

Tövbe, bin kere tövbe, şahit kalsın bu şiir.

Kaç ayette okudum, büyüksün affedersin..

Bir aciz kul Kalender, sevdan eyledi şair.

Her şeyin sahibisin, karıncayı güdersin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram