ŞAH BEYİTLER–17

*NİHAT MALKOÇ

*

SON YAPRAK

Asra müjdeler olsun, tohum düştü toprağa.

Gökten boşaldı rahmet, can geldi son yaprağa.

TEBESSÜM

İçime ayna tutar göklerin derinliği,

Ruh çölünü yeşertir tebessüm serinliği.

AŞK

Aşk yürekte kıvılcım, aşk hasretle yanıştır;

Aşk gaflet uykusundan gerçeğe uyanıştır.

GÖRDÜK

Işığını arayan kara geceler gördük,

Kendisini dev sanan nice cüceler gördük.

KAN-ATLAR

Fetih düşünü görür, içimde yorgun atlar

Kanatır can evimi, kırık dökük kanatlar…

GECENİN ARDI GECE

Gecenin ardı gece, kalmadı hiçbir neşem;

Şaha kalkmış at gibi gemlenmiyor endişem.

HÂL VE KAL LİSANI

Lisan-ı hâl, lisan-ı kalden evlâdır gönül!

Yaşatan ve doyuran yalnız Mevlâ’dır gönül!

DUA SERİNLİĞİ

Akıl idrak edemez kalbin derinliğini,

Hiçbir yağmur getirmez dua serinliğini.

HÜKÜM

Ayağımı titretir kulluk en büyük yüküm,

Her şeyin üstündedir Hakk’ın verdiği hüküm.

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir