MUTLULUK

 – EYÜP EKİCİ

*

Yaralara merhemsin, dertlilere de deva

Etraftan hiç dağılmasın bu neşeli hava

Bir yanda, acılar, çileler ve ızdıraplar,

Bir yanda da, mezeler, kadınlar ve şaraplar.

Bu mutluluk ki; hiç mi uğramaz bu limana?

Bu limanda ne sevdalar bağlı, anlayana.

Sevaplar bir kenarda, günahlar bir kenarda.

Kimi keyif verir, kimisi bekler sırada

Yolun sonu geldi, şimdi nerelere gitsek?

Yaşımız ilerledi geriye nasıl itsek?

Bu haldeyken söyleyin nasıl mutlu olayım?

Bırakın, gençliğimi yaşarken solmayayım

Sensiz yaşanmıyor artık anla be mutluluk!

Huzur, sevgi, aşk hep sende bitmez bu ululuk.

Çocuklar büyümüş, birden evlenmişler hepsi,

Torunlar önüme sunulan gümüş bir tepsi.

Her yan telaş, her yan sorun nerde bu mutluluk?

Dursun artık karanlıklara giden yolculuk.

Yırtsam ufku kâğıt gibi, yakına getirsem,

Azgın dalgaları kerem misali devirsem.

Mutluluk bu, seni ne zaman bulur bilinmez,

Aramazsan, gözlerindeki yaşlar silinmez.

Bulursan, altmış beşinde de mutlu olursun,

Bulamazsan eğer, yakın yolda yorulursun.

Söyleyin bana, o kadar zor mu mutlu olmak?

Üzüntülüyken tüm bu kederleri yok saymak.

Sensiz yaşanmıyor artık anla be mutluluk!

Huzur, sevgi, aşk hep sende bitmez bu ululuk.

Eller titrek, gözler görmez ve bel iki büklüm

Senin hasretini yıllarca içime gömdüm

Yalnızlık acı hicran, dertler dağlardan ağır,

Haydi gel! Beni aşka ve mutluluğa çağır

Geleceksen gel artık, ey kocamış mutluluk!

Bu kadar beklenmez, kalmadı bende hoşnutluk

Bu nasıl bir yol? Bu nasıl bir ömür? Bak bitti

Yüreğimde ne fırtınalar vardı bak gitti

Elde ne kaldı baksana! Koskoca bir sıfır

Mutluluk acılarıma dantel, kıvır kıvır

Bana hak oldu hüzün, ayrılık, umutsuzluk

Artık hayatımdan çıksın istemem mutsuzluk.

Sensiz yaşanmıyor artık anla be mutluluk!

Huzur, sevgi, aşk hep sende bitmez bu ululuk.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir