MEŞE AĞACI

 – FATİH TEZCE

*
bugün bir meşe ağacına rastladım, yalnızdı
yalnız olmak belki de yorgun olmaktır
dikeldik ikimiz, rüzgâr etrafımızda fır fır
dokundum göğsüne çarpıyordu kalbi
ama hüzünlüydü yoktu dalında kuş sesleri.
*
ekinler paramparçaydı topraklar sapsarı
sapsarı olmak belki de lal olmaktır
çayırhan uzaktan bakıyordu gözleri deniz
elimi sürdüm yaralıydı kabuğu
âşıklar isim yazmamış, büyümüş yalnızlığı.
*
gökyüzü orada öyle asılı duruyordu
asılı olmak belki de dert olmaktır
uzatsa maviliğini belki gün uyanacak
taradım karmakarışık yapraklarını
dizimde uyudu seyre dalarak dağlarını.
*
köy çeşmesi tane tane akıyordu yanında
tane akmak belki de çığlık olmaktır
su sarılsa yol sarılsa karıncalar sarılsa
akan sular giden yolcunun adıdır
insanlar da meşe ağacı gibidir, yalnızdır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram