LİMUZİN

 – YASİN MORTAŞ

*

“Çünkü ahid sorumluluk doğurur.”  İsrâ

kaRa
o kapkaRa gölgede bağdaş kuran lîmûzin
par-anın aklı
ve v-aktin katli
çıkma/ kal gün indi t-arafında

ben güneş içen alnın ortasındayım

obur dur-ağında
geğirten karınla yatmanın kursağı
tekerleği esrik ve telaşlı ey heyulâ
bakışları falso lâlâ
rengimizi çalma eğreti sololar-lâ

döner ruhsuz direksiyon ve israf
balçık ağzınla obur mu obursun
garajın kubur mu kubur

ama lâ lâ
ben giderim lîmûzin kalır aklı al-tında
gülüşüm tin tin eder gitmez arkasına/bilirim
müstakim bana kalsın çUkUr sana

ey kaRa
kapkaRa
öksüren asfaltın zifir b-aygınlığı
benzinin azgın iriliği
patinajla saplan çamura
kuş k-atları kalsın göğün

-aşk k-asistlerine düşer bir güneş yeli
s-açlarım Anadolu’da bir düş defteri-

çünkü ben
gitmelerin tarihiyim
-atımda ay s-ağrısı-
yol yorumlayan ahirim
t-arifiyim medeniyetin-merhametin
-ah yağmur sığırcığı yetimim-

yine
akı ak
pakı pak
bir güvercin d-adansın kalbime
hû hû’laşır gideriz hem gece hem gündüz
güneyin tazelendiği eve

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram