KUĞU VE DAĞLAR

 – GÜLÇİN YAĞMUR AKBULUT

*

Eteklerimde

gökyüzünün kandilleri

yavaşça iniyorum

sabahın merdivenlerini

birdenbire kuş bahçesi

gönül serinliği

 

İvecen adımlarıyla

insanlar geçiyor sokaktan

her biri ayrı bir yere

yetişme telâşında

insanlar ki kimi yaz denizi

kimi zemheri

 

Güllerin yanına ilişip

yapraklarını okşuyorum

aşktan yana bir

muhabbet ki

/sorma gitsin/

ürperiyor içimin

acemi güvercinleri

 

Ömrüm benim

bulanık sularda

yaralı kuğu

dağlara giden yolların

uçurum çığlığı

ay aydınlığı gecelerde

hüzünlerin yağmuru

 

Topla eteğini

sabahın şen bahçesinden

gökyüzüne dön yüzünü

o muhteşem sonsuza

okyanusu tanıdın

derelerin ıslığıyla

hiç oyalanma

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram