KIPIRTISIZ

*HÜLYA KÖKSAL

*

Kıpırtısız günde yaz

kıpırtısız yürek

alıp başını gitme isteği ufkun ötesine.

Bilenenlerin yükünden

karmaşasından kurtularak

yalnızlığı çoğaltan

çoğullaştıran sessizlik

bitimsiz

sürekli kendini yineleyen

eylemsizliğin ölümcül boşluğunda

hüznü emzirirken.

Mavinin gittikçe uzaklaştığı

yeşilin sarının içinde eridiği

bahar ertesi güz öncesi zaman

avuçlarına koyuyor ıssız bir sıcaklığı

dokunaklı iç çekişleriyle

çekingen çekinik

kendini okumadan

kendini okumasını bekliyor yaşamdan.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram