KENDİNİ YENİLEMEKTEN

 – RIDVAN YILDIZ

*

kuş sürüsü kanatlarını bağlamış göklere

yapraklar yaşlanıyor mevsim değiştikçe

turnalar bir göç borçlu gurbet yolcularına

yüzünün sabahında güneş doğuyor

bir uçurumun kenarında papatya

azalarak çokluğu öğreniyor

tedirginliğim yasaklardan doğma

kaygıdan bir davul çalıyor beynimde

sular daha bir kalabalıktır

uykusuzluğun açık yarasında günün ilk ışığı

haberini aldım sevdanın mektuplarında

yoldaşlar bize bakar emek dolu yüzümüze

gece uzun bir şiir toplamı

etrafı aşklarla süslü

ay ışığı yorgun düşmüş

kendini yenilemekten

insanın aklını oyuyor tercihler silsilesi

tembelliğe çekmiş son nefesini

narın renginde mühürlü yüzün

baktıkça çoğalıyor yılları öğüten zaman

sesinde harflerin çığlığı

geçmişi bugüne sığdırmak için

biz çocukken biçilmemiş kırlardık

şimdi savrulduk kalabalık şehirlere

bir ömür geçer mi böyle

tut elimden gökkuşağına dalıp gidelim

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram