KARANLIKTA GÜNEŞLENENLER

 – FERRUH RECAİ

*

çöreklenir üstüne afallayan yazgı

kilit vurulmuş buhranlar gelir bir bir

ardından renklerin yüzü aydınlaşır

ve görünür yarasında hasret

kırılgan zaman bakışlarıyla örter

gezgin ve yorgun kıyılarda ecelsiz

                                              iklimler

ve seyrüsefer hüsranlara bulanır geceler

dudağımda kıvrım hevesleri atıp bir bir

ruha boy aynası geçirirken umarsızca  

                                                   ölürler.

bir yangın ki ufuklara eşlik eder

güvertede iklimler yalnızlaşır.

UTANÇ GÖLGELER

 

iflasımı saatlere öteledim

yarım gecemde ziyan basılacak

                 birkaç evren sendeler

boşluğun takibi zor yolculuk

bir yanım sahip olduğu hayattan kor

gökkuşağı   bedel

çantada yön

penceremde karga

metropol saklı gözlerinde

bu döngü vakit kaybı ve epeyce zor

Ezelde güneşim gölge yaptı yarına

sahip insaniyet namına üzüntüyü

az biraz yorup iklimleri

ve mevsimleri biriktirip yarına yor

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram