KALMASIN ŞİİRSİZ BABA

 – SALİH SEZEN

*

rüzgar geçti mi, derdi az önce

yere saçılan sözlerini toplarken aceleyle

birikmişi azdı, fakirdi

düşüncesi bile içini ısıtacak bir şey isterdi

olsun, olduğu kadardı cennet

her kötülük önce zayıf yüreğinde denendi

toprak renk değiştirir mi

cevabıyla abdest aldığı sorulardandı

yankı arardı başına çarpmak için

acısalar sevinirdi, dövseler elini öperdi küçüklerin

kıyısı olmayınca kuyu olmuş bir oyukla arkadaştı

yaşlanmaya giderdi fabrikaya iki vardiya

sincapları alınlarından öpmeden

başkasının mezar taşını koydular iki günlüğüne başına

babam, senin baban nasıl biriydi, derdi

dünya şaka yapardı, acısını çiğnerdi kıkır kıkır yok sayılan ağzıyla

ıslanınca da kurumak bilmezdi kirpikleri

öldüğünü belli etmeden öldü

erken yazdırdılar nüfusa öldüğünü 

topraktan gelip toparlanmadan gitti

gidip de dönmemek var derdi

hiç yapmazdı bu dediğini ama yaptı toptan

dünyayı severdi babam karşılıksız

bana iki göz bırakmış en iyisinden inkarsız

şiir dolusu bir ağız kirli bir dünya

çok oğlum, derdi

ilerlerdi sigarada bir nefes

atasözü gibi dönerdi ucunda dolaştığı uçurumlardan   

yaptırdım aynısından yüzüme

sevgilim tutamadım ellerini

babamda kalmış sarıldığımda

ayrılmak istemedi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram