KÂĞITTAN GEMİ

 – AYŞE ARSLAN

*

şimdi içime dökülen sözlerimi bir kağıda döktüm

kağıttan bir gemi yapıp bıraktım akıp gitsin uzaklara diye

dilde bir yara ki sus gerekir bin asırlık

ama sabırsız yüreğim döktü içini neyleyim

kağıt kalem bir de ben varım benden gidenlerle

iyi kalmak hiç bu kadar zor olmamıştı

ya ben de gideceğim ben ben diyenlerle

ya da bir buğday başağı olup eğeceğim başımı secdeye

şimdi farklı iki hüsran acı hüsran

ama bu benim hüsranım

allah için seven darılır mı sevmesi allah içinse

kendi sözlerim tokat oldu vurdu yüzüme

rüzgar hiç bu kadar sert değmemişti ruhuma

sanki çırpınıyorum kendi bedenimin içinde

ey insan ey et ve kemikten yaratılan

ne olur zalimsen çıkar kalbini

yakışmıyor muntazam düzende yerine

ah çıkar o kalp neye yarar

ruhuma sanki batırılıyor demirden şişler

delik deşik bir ruh ve sanki harp sonundayım

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram