ISLAK

*Serhat Akdeniz

*

korkmuşumdur hep, en az sevmek kadar

alışkanlıklardan

tez düşer gazetelere acı haberler

ve bir sevincin kırık kağnısıdır

ayrılık

liman sadece bir gemisini kaybetmemiştir

sökülürken ilmek ilmek genizde

bir kayra daha alabora olunca denizde

sadece bir gemi değildir yiten

bazen içinden ama daha kuvvetli öksürür yetimler

bazen hafif tebessümlerde saklıdır en ağır hasarlar

ve şâirler ceketlerini hep

gideni gelmez türkülerin eşiğine asarlar!

üzülürüm gidersen 

ama belli etmem sana

mutluluk dilerken 

başı eğik çiçekleri taklit ederim ihtimal 

– belki bir mimoza belki zakkum- 

saklarım yüzümü iki kahkaha arasına 

ellerim siyahlar ama göstermem

mil çekerim göz terime

anılara mühür, çok depreşirse 

ama sezdirmem merak etme

gözlerim çekiştirip büzüşünce 

çiy demlerim yeşil renkli şâir paltomun arka cebinde!

özleyeceğim kesin, arayacak…

fil yeşili gözlerini

ne kadar silsem de zorlayacak belleğim

çan menşeili harflerle ’ustam’ deyişini

keşkelerimi makyajlayıp oturacağım bir müddet

imgelerin başucuna, küserek

keşke hiç okumasaydım dediğim romanlar gibi 

ufak cümlelere sığdırıp iri cüssemi …

asılacak belki boğazıma kavî bir yıldırım 

üçüncü vites bir tebessüm olacak belki yanaklarımda

belki bir uçuk konacak dudağıma

zoraki yapışırken kızılderili çubuğuna

kelebek renkli bir demet çiçek bırakırken avuçlarına!..

ilk defa bir şiirden önce çıkıyorum sayfadan

ilk defa şâir olmanın felâketini yaşayarak

..

.

ıslak!.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir