İNSANLIK

– MUSTAFA GÜL

*

Teknoloji deyip ilerledi de

Bilimde zirveye çıktı insanlık.

Dünyalık işlerde pek terledi de

Ahlakı erdemi yıktı insanlık.

*

Saygıyı, hürmeti kenara attı.

İyilik denince çamura yattı.

Güzelliğe dair ne varsa sattı,

Artık zıvanadan çıktı insanlık.

*

Verdiği sözleri tümden unutup

Haklıyı, haksızı eşdeğer tutup

Haramı, helali birlikte yutup

Boğazdan içeri tıktı insanlık.

*

Çıkar için bin bir şekle bürünen,

Yalakalık edip yerde sürünen,

İnsan kalıbında insan görünen,

Aşağılıklardan bıktı insanlık.

*

Bu gidiş nereye, böyle miydik biz?

Barıştı, huzurdu, hani gayemiz?

Büyük bir çoğunluk olmuş edepsiz,

Halbuki fıtratta şıktı insanlık.

*

Hamdi; biz insandık, insan doğmuştuk.

Menfaat uğruna neden boğuştuk?

Dengeleri sarstık şimdi tutuştuk,

Kimlerin canını sıktı insanlık.                  

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir