İNCİR SUYU

 – YAKUP DİKER

beni bir karın boşluğunda var eden rabbe sığınıyorum
ekmek alıyorum, su tüketiyorum bu hep böyle, dünyayla dönüyorum
içim diyorum, içim çok kaygılı
uzun bir telaş yurdunda bir mağaraymışçasına yaşıyorum
ellerime sığmıyorum sonra, ellerimden taşıyorum

yağmur olmak istiyorum ama su olmaya gücüm yok
şemsiyesiz çocuklar var kendi yağmuruna kızgın
doğru yerde olabilmek için bir daha gelmek isteyebilirim hayata
ne kadar annem olduysam o kadar az günah yazılsın
o kadar az öfke alın yazıma

su olmaya gücüm yok ve mevsim kara alışkın
içimden siyahlar geçiyor şehir buna alışkın
bunları yazarken ihtimaller doluyor dünyadaki karanlığa
her yer ve her şey bir bakıma sığ
mesut özil fenerbahçe’de
pazar günü derbi var futbol hayli karışık
milattan öncesine gitmeyince tabiat genç
tabiat hep genç ve insanlar gitmekten ibaret

bütün çağlardan yutkunurken geçeceğim
gitmek diyeceğim, dönmekten eylemler
su olmaya gücüm yok vakit ne çok eski

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram