İFADESİ ZOR ÖLÜM ACISININ

 – AYŞE ARSLAN

*

ifadesiz bir söz oldun durursun içimde

anlam yüklemesi zor

kırık bir buz gibi

hem kanatan hem üşüten

asılı bir düş gibi kaldın gözlerimde

fark etmez uyansam da

hayalin bir an gitmez bilirim

tüm gülüşlerimin dibinde körüklenmiş acın

yangınlara vermişim sevinçlerimi

ateş ateş yanıyor içim

ah sanki çok uzun mesafeler

oysa bir nefes bir an

gelip geçiyor ömür dediğin

şimdi annemin yalancı gülüşlerine sığınıyorum

biliyorum bende böyleyse

onda dünyası yangın yeri alev alev

ya da ayaz tir tir titreten

yine de iyi ki var elleri

acıyla gülümseyen gözleri

dünkü rüyadan sonra böyleyim işte

sanki hep varsın o kadar ki gerçeksin

anlıyorum sonra rüyada bile olsa

hep aynı hiç değişmiyor tenin

gözlerinin içi bakışların

hep çocuksun hep küçük

anlıyorum işte

anlıyorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram