Hüzün

*MEHMET GÖZÜKARA

*

Hüzün dağ başında göçebe bulut,

Dumanı tüketir közü tüketir.

Saçlarını acı sazak savurur,

Her kaçamak bakış gözü tüketir.

*

Yüreği kanatan acı bir çığlık,

İnsanı bu ince sızı tüketir.

Kedere boyanır hoyrat türküler,

Eriyen tezene sazı tüketir.

*

Dudaklarda donan buruk tebessüm,

Gelini tüketir kızı tüketir.

Karabulut çöker bakışlarına,

Çöreklenen acı yüzü tüketir.

*

Boşluğa açılan kapı pencere,

Biberi tüketir tuzu tüketir.

Duvarı nem insanı gam öldürür,

Hisseden yüreği sızı tüketir.

*

Takvimi kemiren akrep yelkovan,

Baharı tüketir yazı tüketir.

Mülteci bakışlı anne yüzünde,

Çaresiz suskunluk bizi tüketir.

*

Hüzün kaşıdıkça kanayan yara,

Damlayan her damla özü tüketir.

Kınalı her kuzu Gözükara’dır,

Toprağa düşenler sözü tüketir.

*

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir