HAZAR’IN KIYISINDA YENİDEN DOĞUŞ

 – BURHAN KÂZIM ÇALIK

*

tükeniş melodramı kumu azalan ince belli saat

kırgınlıklar tayfuna tutulur, titrek değerler yiter

yaşanmayan hayatın vebalini yüklenir sözcük

aleyhtekiler, başa gelenlerin bostanında biter

*

kendini derin sularda arayan yoğun yalnızlık

arzın kımıldanışları, fark edilmesi zor titreşim

vücudun çizgilerine ruhu sindiren sükunet

güneşli gün; dolu vuran, kırağı düşen yerleşim

*

anlık karar gaflet süreçleri ve peşi sıra nedamet

sisin pusun ortasında kalan çoğu zaman insan

başka sıkıntılar, farklı savunmalar kara ihtimaller

duyguların bir başkaldırısıdır her daim hüsran

*

yaşamı katlanılır kılan hayal gücündeki renkler

sevinç, mutluluk gökkuşağına kurulan salıncak

sevi, yalın ömrün müphem duraklarında bekler

gelecek, umutlar kök saldıkça yeşerir ancak

*

hızlı dalgalarda çoğalan tuzlu köpükleri tutmak

istiyordun ki sığsın narin parmaklarına deryalar

kollarını iki yana açıp sarılmak kavuşmak maviye

benliğinde varlığınla inandığın lacivert ütopyalar

*

kutlu heyecanından, dizlerinin bağı çözülüyordu

direnmeyi öğütlüyordu, yaşamdan aldığın haz 

tanrıçalar gördükçe seni kendilerine üzülüyordu

nasıl da yakışıyordu mahcup boynuna naz.

*

güneş bir nevi, buğday tenin, arzuları pekiştiren

geçmişimle arama bir perde çeker hisli nazarın

ötelerden gelen güzellik, cennetten damlayan nur

gülüşün, yeniden doğuş kıyısında Hazar’ın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram