HAYATIN KARMAŞASI

 – MERAL TABAKOĞLU TOKSOY

*

bugün yine içim bunaldı
perdeleri açıp evi havalandırdım
üzerimdeki melankoliyi atmalıyım
sokağa vurdum kendimi
bir hamal geliyor karşımdan
karınca gibi sırtlanmış
bakamıyorum yüzüne sıkılıyorum

hava soğuk
acele geçiyorum yanından
bakışlarının karaltısı yollarda

köşeden bir çocuk dönüyor
başı önde
boya sandığı çökertmiş incecik omzunu
herkesin yükü ağır
çaresizlik içimi ürpertiyor
utancım boğuyor

insansı dolaşıyoruz telaşla
kimse diğerini fark etmiyor
mahşer böyle anlatılırdı
yoksa mahşer mi bu ya Rab

her gün öldürüyorlar bizi
kabille yatıp kalkıyoruz yatağımıza, evimize girdi
hava ağırlaşıyor koyu gri
hiroşima’nın külleri bitmedi mi hâlâ
bunca acıya nasıl dayanıyoruz

insanlar robot, robotlar insanlaşıyor
‘ioanna’ söylüyor
ne güzel anlatıyor
dün saatlerce dinledim
notlar aldım öğrendim
karşı olduğunun hakkını savunmayı tembihliyor
umudumu yeşertiyor
o iyi insanların
yüzlerle binlerle döneceklerini duyumsuyorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram