GÜZEL SÖZ TOHUMLARI / AFORİZMALAR

*İsmail DELİHASAN

  *        

*Doğrudan Allah’a bağlı Müslüman, doğrudan devlete bağlı Türk…

*Ruh bende gönül bende, gerisi hep angarya…

*Yüce Allah bize irfanı yazmışsa, itirazımız yoktur.

*Özgün bir dünya görüşü oluşturmak ve hakikati bulmak, onu açığa çıkarıp insana sunmak en önemli çabamdır.

*“Başkalarının günahları bizi aziz etmez” ama sorumluluklarımızı ve verdikleri acıyı ve zararı da asla yok etmez.

*Deliden, veliden zarar gelmez. Sen ortadakilere dikkat et.

*Şairler, en iyi kendilerinin olduğunu düşünür. Yalandır. Aslında en iyisi benim… Şair, insanın her halidir.

*İnsanın en büyük ve gerçek güvencesi Allah’tır.

*Medeniyetin ve kültürün temeli takvimdir. Takvimin ne önemi var diyenlere: Düşünce zamanla kaimdir. Kültürün, ilmin-bilimin ve genelde bilginin temeli takvimdir. Çünkü takvim zaman ve mekânın ölçümüdür.

*Kötülük kendini yakarken kaçtığımdır, ben değilim gurbetim. Kitaplar da yetersiz, kendinden öğreneceksin. Herkesi uyutabilirsin ama görmeden bileni asla.

*İnsan içindedir. İnsan içinde yaşar. İnsan en büyük yalanı kendine söyler. Kendine söylenen en büyük yalan. Hallaç-ı Mansur’u bilmek, bilmek değil; kendini bilmeli insan. Dışardan bakarsın insan, içine bakarsın tanrı. İnsanoğlunun kendinden haberi yok; kendinden habersiz, kendini bilmeden yaşar; sonra yaşadığına rüya der.

*Hakikatli olmayan hiçbir şey, güzel ve iyi değildir.

*Sevginin samimiyetini gösteren işaretlerden biri de karşılıklı olmasıdır.

*Yaşamak, hakikati arama sanatıdır. İnsan bilinçsizce de olsa yaşamı boyunca hakikati arar. Hikmeti aramaktan başka şey yapmadım. Hikmet, hakikatin sebebidir. Hakikate gerçekten gidilir. Çünkü hakikat gerçeğin arkasındadır. Gerçeği madde-bilim, hakikati de maneviyat-ilim olarak düşünürsek, maddedeki maneviyatı yakalayabiliriz. Önyüz gerçek, içyüz ise hakikattir.

*Değerini bilmediğin her şey sana değersizdir; değer değer bilen için vardır. Değerlinin değerini değerli bilir.

*Marifet ışıkta değil, gözdedir; gözde de değil, kalptedir.

*Büyük insanlar küçük hesaplara sığmaz; bırakın uçsunlar.

*İnsan bilmediklerini öğrendikçe, bilmediğini bilir; bilmediğini bildikçe haddini bilir.

*Kişinin kaderi kendi kadardır, kendidir. Kendine kader ol.

*Halktan uzak olan, insandan uzak olur.

*Bir yazar akademisyen gibi yazmaz. Yazarın bilinci sınırsızdır; akademisyen ise sınırlı bir dünyanın insanıdır.

*İnsanları, insan oldukları için, insanın kutsallığı için seviyorum. İnsanı seviyorum, insanları değil.

*Hayat, siyah-beyazdır.

*İçimde tarifsiz bir öz/lem, öze özlem.

*Aç bir dünyada edebiyatın işi, aç kalpleri doyurmaktır. Çünkü insan aç doğar.

*Büyük yazar-büyük düşünür tek başına iktidardır.

*Acımak Allah’a mahsustur; sen haddini bil.

*Güneşin ışığını söndüremezsin, ancak kendini kör edersin.

*Biz Allah’a ve peygambere dahi dalkavukluk, ikiyüzlülük yapmayız; insana hiç yapmayız.

*İnsanlık Müslümanlıktır; iyi insan Müslümandır; Müslüman iyi insandır. İnsan İslam’dır. İslam insanın ölçülerindedir. İslam’ın ölçüsü insan, insanın ölçüsü İslam’dır.

**İnsan olmayanı insan değeri vermek, insanlık dışı bir davranıştır.

*Hakikatli ol, yalancı değil.

*İnsan kendi zindanında yaşar, ta ki kibrini yenene kadar. Kibrin gözleri görmez; kibirli kördür.

*Tarifsiz ve tanımsız hiçbir şey yoktur. Tarif edememek ve tanımlayamamak bilmemektir. Bilen, tanık olan, tarifini ve tanımını yapar. Ancak, sırlar tanımdan ve tariften uzaktır.

*Allah’ı bir bilirim, Türkçeyi dil bilirim; İslam’ı din bilirim, Türklüğü ırk bilirim.

*Osmanlı ve Türk Milleti, çınarla servi arası…

*Gerçek deliler kötü insanlardır. Bu anlamda şeytanı deli olarak niteleyebiliriz. Akıl kutsanmıştır ki insanı hakikate götürür. Psikiyatri alanına giren delilik bir hastalık olarak değerlendirilir. Kötülük ise akıl dışılık olarak hakiki deliliktir. Şeytan hangi akılla Allah’a itaat etmemiştir. Oysa “deli” kavramı tarihte korkusuz-kahraman-delikanlı anlamlarında kullanılmıştır ki şimdi sadece akıl dışılık olarak yanlış adlandırılmaktadır.

*Taraf olacağım diye gözünün birini kapatanlar, yarı kör bakan, yarım kör düşünenlerdir.

*Doğada haftanın bütün günleri vardır. Allah doğayı, dünyayı ve evreni gün ölçüsüne göre yaratmıştır.

*Değerli bir insana ancak sıradan biri, sıradan biri gibi davranır. Değerler, değerlerle ölçülür.

*Uzaktan görmeyen yakından göremez; uzağı görmeyen yakını görmez.

*Dışının güzelliğine değil, içinin değerine bak. Güzel değerliyse güzeldir.

*Karşındaki insan kadarsın.

*Marifet eskiyi eleştirmek değil, yeni şeyler söylemektir.

*Hiçbir yerde hiçbir şey arama; her şey senin içinde.

*İslam’ın yarısı ibadet, tamamı ahlaktır.

*İ(n)stanbul, insan İstanbul; insan İslam,  İslam İstanbul, İslambol.

*Her şeyin bir görünen-bilinen; bir de hakikat tarafı vardır.

*Büyük düşünceler özgün, bağımsız ve yenidir.

*Hakikatli insan bilgedir.

*İnsan vefadan ibarettir. Kin ve düşmanlıkla beslenenler, pislikle beslenenlerdir.

*Düşler güzel olunca, uyumak ne güzeldir.

*İnsanlar sarhoş; düşüncesiz, mantıksız ve deli, halleri anlamsız.

*Kadın baştan ayağa emektir. Ana olmak, yar olmak en büyük emektir. Kadına her zaman saygıyla…

*Düşünce bilgiyi; kendisinden ve dışarıdan alır. Gece kendi-içi, gündüz dışı… İnsan hakikati kendinden öğrenir; insan hakikatin aynası… Geceleri ışık eden imandır, aynaya.

*Hiç yirmi bir yaşında oldun mu; doğdun mu; hiç oldun mu? Yaşıyor musun?

*Çocukluğun ve gençliğin kanatları vardır. Zaman bir rüzgârdır ve ruhtur; her şeyi uçurur. Ancak gençlik bir başka uçar.

*Bembeyaz yaşayamazsın; az kirli beyaz yaşa.

*İnsan insanla özür ve teşekkür arasındadır. İnsan yaratanla tövbe ve şükür-hamt arasında…

*Eğri eğriyi yıkar, doğruyu yıkamaz.

*İnsanın yüreği yüzüne yansır. Ben insanları yüzünden tanır, yüzünden severim.

*Gerçek ölüler herkes gibi düşünenler ve sıradan olanlardır.

*İslam + İnsan + Evren = Hakikat.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir