GÖNÜL MUKTEZASI

 – AHMET SÜREYYA DURNA 

*

Gönül! uslu musun, deli misin sen
Aşk sazının dertli teli misin sen
Yoksa acı poyraz yeli misin sen
Ese ese ben de hâl mi bıraktın?

Umduğun dağlara kar yağdı gönül
Umduğun dağlara kar yağdı gene

*

Boş hayâl uğruna koştun son sürat
Değişmedi sendeki bu nakarat
Düşmanıma surat dostuma surat
Asa asa ben de hâl mi bıraktın?

Umduğun dağlara kar yağdı gönül
Umduğun dağlara kar yağdı gene

*

Doğduğuma pişman ettin bin kere
Taş attın usandım gül vere vere
Yıllardır sebepsiz lüzumsuz yere
Küse küse ben de hâl mi bıraktın?

Umduğun dağlara kar yağdı gönül
Umduğun dağlara kar yağdı gene

*

Varlığım âlemde bir ölü şehir
Gam ile yoğrulmak kaderim zâhir
Ya sabır! dedikçe üstüme zehir
Kusa kusa ben de hâl mi bıraktın?

Umduğun dağlara kar yağdı gönül
Umduğun dağlara kar yağdı gene

*

Ey gönül çekemem bu çalımı!
Al şu gitarını ver kavalımı!
Salkım salkım meyve yüklü dalımı
Kese kese ben de hâl mi bıraktın?

Umduğun dağlara kar yağdı gönül
Umduğun dağlara kar yağdı gene

 

*

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram