GÖÇ BELGESELİ

 – İLKER GÜLBAHAR

*

hadi diyelim ki makasladın

ömrün nasırlı etlerini

eteğindeki çakıl taşlarını silkeledin

umut ağaçlarına iki cemre çizdin

lapiska saçlarını da belikledin ilkyazlara

kendine fısıldadığın

yalanın sarmaşıklarını

alnının ortasına çivilenmiş ve gün gün seni

zehirleyen vicdan sütleğenini ne yapacaksın

çiçeksiz, serçesiz, uçurtmasız

denizli bir şehir de olsa göçtüğün

yeni bir yüz / yeni bir göz için

bulanık bir yağmur

tozuyordur beklediğin körfez

yani bir balkondan bakmak gibi

küçümen görünse de baldırandır

içine dününden batan kıymıklar çünkü

nereye dönsen

eski ama tazelenen yansıma

bilirsin insan salt tenini götürmez uzağa

yaralar hep en olmaz yerden baş verir

yaralar hep kesek kesek yaralar

değişse de ufkumuzdaki sokak ve caddeler

gökyüzü yine aynı gökyüzüdür

yaşamın ezberli sayfaları kanatır zamanı

replikler avucumuza önceden yazılmış

roller geride kalmışların özlemleri üstünedir

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram