“GEL İSTANBUL OLALIM SENİNLE”

Nazım Köyce

*

Gel İstanbul olalım seninle
göç alsın yüreğimiz her güzellikten biraz
ülkenin en kalabalık yalnızlığı olalım
gel İstanbul olalım seninle
gerdanında süzülsün martılar
saçlarınla dalgalansın yeşil Marmara
sen Avrupa Yakası ol, ben Anadolu
kalpten kalbe yolumuz olsun Sultan Mehmet Köprüsü
duygu selinde boğulsun gözlerimiz
ve Kız Kulesi lemalansın gözlerinde
asil yalnızlığıyla
kıyısından bir duble hayat içmiş gibi
gel öpsün dudaklarım boğazından
gel İstanbul olalım seninle
ayasofya gibi sarılalım aşkın şehrine
direnelim kopmamacasına
depremlere sellere

Ah İstanbul
Avrasya’nın nazlı gelini
gönlüm Topkapı Sarayı
tahtında sen
ellerinden öpüyorum
gözlerinden
nasıl da mutluyuz bir bilsen
gel İstanbul olalım seninle
umudumuz şiir
peygamber dilinde parlayan şehir
bu sevdaya bir fetih gerek
bir martı konmuş omzuna
su içiyor avuçlarından eğilerek
içim içine kalabalık
bir şehir gibi
istanbul gibi
terimizden süzülüyor aşk
yorgunuz İstanbul gibi
asırlık sevgimizle
gel İstanbul olalım seninle

Diz çökmüş tüm şehirler ayaklarına
tüm şairler
tüm kalemler
bizi yazmış gözlerine
sokak sokak cadde cadde dudaklarına
gel İstanbul olalım seninle
iki yakanın hasreti gibi birbirine
köprüler kuralım kalplerimize
boğazında gerdan misali
bir vapur kalkar limandan
bir şiir taşır yüklü
bir şair taşır kor avuçlarına
avuçların yâr
avuçların
o boşluktan sızarım
İstanbul gibi yangın
derin ve sırlı
orası memleketim
avuçların mezarım
gel İstanbul olalım seninle

Çağlar aşsın aşkımız
gözlerin Fatih’im
Süleymaniye’de işittiğim ezan
masmavi sesinde dalgalanır ruhum
bir seher vakti
gel İstanbul olalım seninle
şairlik makamında
öylece uzanalım tarihe
kalplerden geçelim
şairlere ilham olsun sevgimiz
gel!
gel İstanbul olalım seninle

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir