EFSUS SAĞUSU

– YASİN MORTAŞ

*

kelimelere iliklenmiş şiir ışığıyla

sezdim Afşin’in teessürünü

bacalara küskünlüğünü öğrendim

ve kütür kütür öksürdüğünü

 

şiirin uysal ırmağıyla

ve içimde uzayan Ceyhan kıvrımıyla

tutundum kömürden karanlığa

loğ’un unuttuğu toprak damlarda ağladım

elimle köz eledim -elendim

ah… küllendim içimin kuz bahçesinde

 

ey çoğul han

yandığım sana kaç kiloWat saattir

 

o çalıların yırttığı bulut döküldü başıma

bir gelen yok terli develerin hörgücünde

gelen yok Dedebaba’nın ördüğü yol boylarından

giden yok Binboğa’nın çiçek çağrılarına

 yalın evimizin yakınlarındaki dut ağacı yok

asmalar yok bülbülün tutunduğu güz şarkılarında

 

baba

Berit’ e doğru tut Yedi aynayı/ulaşsın maveraya

kırılmasın dedemin bakışlarındaki dağ

Armutlu Dede’nin menkıbeleri yansısın uzaklara

Alim Pınarı’nın sırrıyla aksın zaman

yeryüzü yaslansın Ashab-ı Kehf ışığına

 

 

anne

bacaların küllendirdiği

rüzgar çıkacak birazdan

uçurtmamın göğünü tutacak

v   e

yaprak kuşları unutacak Atlas Dağı’nı

günüm güneşim kırılacak

 

ipi kopacak düşlerimin.

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram