DESCARTES SANCIMASI

– HASAN DAĞ

*

düşündüm ki varım ve buradayım 

böyle sancımazdı kalbim olmasam

kalkıyor yedi kırk otobüsleri

kimseye bir şeyi ispatlayamam

*

nasıl da dökülür dudaklarından 

bir soğuk merhaba zoraki yarım 

otobüs ayrıldı durak yerinde

ağır bir dram var ki ben de varım

*

yetiyor üçüncü sayfa bir haber 

cesetler sayıca bir istatistik 

huzursuz bir karga eşeleniyor 

vicdanlara kazılıyor foseptik 

*

sızılıyor her adımda daha çok

elmaya baktıkça kanayan dişi 

bmw audi mendil bu çocuk

kötü bir ressamın çıraklık işi 

*

sokaklar biraz kan ve çok karanfil

ve biraz yalnızlık hiçliğe yakın

oysa duyuyorum yalanlıyorlar

ne varsa sevdiği kulda Allah’ın

*

ne tuhaf diyorum bu çöl bu güneş

bu kum denizine düşmüş insanlık

ormana köşk diyor parka avm

su için haraca bağlanmış balık 

*

ve ben buradayım tam ortasında

bıçakla  damarın gerçekle düşün

şükür ki sancıyan bir yerlerim var

kalbimde atıyor kalbi bir kuşun

*

düşündüm ki: varım, her şeye rağmen 

ki hala sancıyor kalbim ve karga

yırtıyor peçemi ve farkındayım

farkına varmakla başlıyor kavga

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram