ÇARESİZ SAVRULUŞLAR

 – AKİF DUT

*

yaprak yaprak sararan

bir çaresizlikle savruluyorum

yokluğunda

 

sen gidince

hangi boşluğun telaşı saracak ellerimi

hangi söz susmalarıma merhem

hangi rüzgâr dindirecek yürek yangınımı

bilmiyorum

 

suskunluğu iliştirip zamanın akışına

ruhumu yaralayan arayışlardan dönüyorum

ömrün ikindisine koşarken bedenim

yorgun bir mum alevinde kavrulup

sessizce sönüyorum

 

sensizliğin kıyısında

bağdaş kurup otururken hüzünler

sessiz nakaratlar geçiyor içimden

dilime ulaşmadan kuruyan

 

adın dilime dolandığında

sultan söğütlerinin suya dokunan bakışlarında anlam bulup

sevinçle çoğalan

türküler duyuyorum

durgun bir ırmaktan yayılır gibi

 

artık sustu mevsimin senli düşleri

zaman yoruldu

gözlerin

boz bulanık akan dereler gibi

avuçlarımda duruldu

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram