BENİMLE KALSIN

– ZİYA NURDAN

*

Yorulup usanmadan efkâr yüküne talip 

Dağlar gibi eğilen başım benimle kalsın!

Gülerken kahır dolu ağlarken içten gelip 

Seller gibi dağılan yaşım benimle kalsın!

*

İbretler alınmalı yaşayan şu nesilden,

Yaşantımız ibaret bir kısacık fasıldan. 

Kopyaya tamahım yok nasip olsun asıldan, 

Hakikate daldığım düşüm benimle kalsın! 

*

Kibir denen illetin olmayalım esiri,

Yolluk bile ipekten beğenilmez hasırı.

Riyakâr yaşamanın ölçülemez hasarı, 

Tevazuyla yıkılan kaşım benimle kalsın!

*

Tükenir saatlerim geçen zaman yayında,

Dönüyor mevsimlerim hiç şaşmadan  ayında,

Ne de ibretlik şeydir ölür dost da hain de

Kadir kıymet bilecek eşim benimle kalsın!

*

Minnet duyulur oldu beş kuruşluk namerde,

Menfaat olmasaydı göze inmezdi perde.

Kuldan çare beklenmez gelen ilahi derde,

Sabır ile sıktığım dişim benimle kalsın!

*

Gücenmem Yaradan’a, hep bir hikmet ararım.

Ciğerim közlense de kalkar kendim sararım. 

Tevekkül nişanesi olmalı son kararım,

“Bu da geçer.” dediğim neşem benimle kalsın!

*

İnsanla bozuluyor intizam denen nakış, 

Yılı hiç tat vermiyor mevsimi değiş tokuş, 

Temmuzu aratmıyor ilkbahardaki yakış;

Kefen diye sardığım kışım benimle kalsın!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram