BAHAR YÜZLÜ ÇOCUK

 – MEHMET ŞİRİN AYDEMİR

*

yüzüme üfürüyordu bahçemdeki

solgun yapraklı yelpazeler

güz rüzgarını,

gün yüzü görmediğim

ırak menzillerin karasal iklimiydim

hüzün ekilen tarumar tarlanın

hasat mevsiminden sor adımı

dert sarmalı dünyahane mahzeninin

yıllanmış esrik eşiğinden

şimdi gönül bostanımın

ayrık otlarını

ayıklamakla meşgul us

kale almıyorum

keder kardelenlerini

der diyen iç sesimi

kırlangıç fırtınaları fırlatıyorum

zemheri mevsimin soğuk bağrına

umut tortusu tomurcuklarım

mayhoş

biraz ayık, biraz sarhoş

katran kaftanından sıyrılıp

fırtınasız bir denizin

süt liman

kıyılarına vuruyor düşlerim

ebem kuşağını kuşanan

göğün aynasından

yansır gamzelerime gülüşü

henüz adı konmamış

bahar yüzlü bir çocuğun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram