AVAZI PİR SULTAN

– İLKER GÜLBAHAR

*

Unu suyu Maraş, maya Berçenek;

Yoğruldu hamurlar, tuzu Mahzuni.

Burcu burcu koktu saçta gelenek,

Harlı ocakların, közü Mahzuni.

*

Yol etti Elbistan ile Afşin’i,

“Merdo” bırakmadı, bir kez peşini,

Dillere dolanan “domdom kurşunu”

Ezgisi Şerif’in, sözü Mahzuni.

*

Türkü oldu yağdı çağa yılmadan,

Hak sarhoşluğundan hiç ayılmadan.

“İşte gidiyorum.” çok duyulmadan,

“ Çeşm-i siyah”ların izi Mahzuni.

*

Kurumadı asla gözünün yaşı,

Nezdinde bomboştu dünya telaşı.

Gönlü mü istedi Hacıbektaş’ı;

Sarıldı kefene, bezi Mahzuni.

*

El verdi de gitti oğlu Emrah’ a,

Unutuldu mu “katil Amerika!”

“Arzuhalci” sırdır, dostu “Yemliha”

Ağıtlar kayboldu, sızı Mahzuni.

*

“Han sarhoş” tur demde, “hancı sarhoş” tur,

Bir daha dolmaz ki yeri bomboştur,

“Oy göresim geldi” memleket kıştır;

Yarpuz bahar tüter, yazı Mahzuni.

*

“Abur cubur adam” gibi gezenler,

Dosta “dönek” dermiş oyunbozanlar!

Yüz yılda zor gelir böyle ozanlar,

Avazı Pir Sultan, sazı Mahzuni.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram