ARIYORMUŞSUN

ZİYA NURDAN

*

Merhamet dilenip de talih denen sırattan,

Geçmeni sağlayacak akıl arıyormuşsun.

Pek çok nefrete konu hicap yüklü surattan,

Kendini kurtaracak şekil arıyormuşsun.

*

Kırılırken hevesin tekmil riya çarkıyla

En geride kalmışsın gene kibir farkıyla

Notadan kaçırdığın en müstehzi şarkıyla

Güvendiğin sesine okul arıyormuşsun.

*

Ömrünün hicranını yaşarken fiilinde

Geziyorsun meçhulün başıboş sahilinde.

Meyledip tereddüdün işgüzar dahilinde,

Hatanı yüklenecek vekil arıyormuşsun.

*

Vefa dersem dudağı bükerek kaçıyorsun.

Sadakatle aranı durmadan açıyorsun.

Yalvarsam da kötüden tarafı seçiyorsun.

Ayağını basacak çakıl arıyormuşsun.

*

Tiksindiğin huyları sende görmek üzücü,

Engelleri koymakmış gururunun mizacı.

Sen gibi şıracının şahidiyken bozacı,

Yıkılan duvarına şakul arıyormuşsun.

*

Kimseyi beğenmezken sözde üstün sıfatın

En güzel bahar bile bize olur afetin.

Parmakla gösterilen o biricik iffetin,

Şöhretini yayacak nakil arıyormuşsun.

*

Sevda ile arana mesafeler koyan sen,

Muhabbet asfaltında en azılı yayan sen,

Söz verip de sözünden hem hasılı cayan sen,

Terkettiğin rolüne çakal arıyormuşsun.

*

Lügatlerden tarasam tarifin bulunamaz,

Müstesna mayan artık gayrıya çalınamaz.

O saçların izinsiz rüzgârda salınamaz,

Zevkine biat eden kakül arıyormuşsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir