ANADOLU KADINI ANNEM

 – AHMET SÜREYYA DURNA

 *

O, cefakâr Anadolu kadını.
Ve adı üstünde: Anadır annem.
Bilirim, sarsılmaz itikadını;
Çünkü doğruluktan yanadır annem
                   *
Ölçülmeye gelmez, büyüktür çapı,
Sevgiye açılan bir ulu kapı,
Merhamet mülkünde en muhkem yapı;
Esas koruyucu binadır annem.
                   *
Güldükçe gül açar yüzünde renk renk,
Ondadır teennî, ondadır âhenk.
Sayfalar dolusu kitaplara denk;
Mücerret, mukaddes mânadır annem.
                   *
Yürüyende eşkin kır ata benzer,
Azimde, sabırda Ferhat’a benzer.
Hıçkırışı; Dicle, Fırat’a benzer
Mahzun çağlayışlı Tuna’dır annem.
                    *
Kader bükmüş olsa bile belini
Daha saklar duvağının telini.
Köyün umur görmüş saygın gelini,
İsmiyle müsemmâ Suna’dır annem.
                    *
Hizmet limanında bir sessiz gemi,
Körün kılavuzu, kelin merhemi.
Hastanın sayrının ilacı, emi;
Yetimin saçında kınadır annem.
                    *
O, başlı başına murakabedir.
Ve o bir sırattır, bir akabedir.
Mecazî anlamda kutsal Kâbe’dir;
Safa’dır, Merve’dir, Mina’dır annem.
                   *
“Hanım Ana” derler saygı gereği,
Belli ki toplumun çarpan yüreği.
Hakkın rızasıdır bütün ereği,
Hasletlerle dolu rânâdır annem. 

*

                   

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram