AKLA ZİYAN

  – ZİYA NURDAN

*

Gittiğin güzergâhın feryat ettirir bahta,

Engel diye koyduğun yokuşun akla ziyan.

Parmak izin bulunmuş çevirdiğin silahta, 

İhanet kurşununu sıkışın akla ziyan.

*

Namerde taş çıkartır hep sırtımdan vuruşun,

Tahammül lügatini ezberletti duruşun, 

Nasıl da inanmışım boşunaymış soruşun;

Sevgili maskesiyle bakışın akla ziyan.

*

Karakterin ar eder düzelir belki dedim.

Yanlışına bir çizgi çizilir belki dedim.

İnsandır ya sonuçta ezilir belki dedim. 

Sadakatten kolayca bıkışın akla ziyan.

*

Efkârım çıkıverdi yaşamak niyetine,

Özlemim rehin kaldı özlemek diyetine, 

Hoşgörümü taşırken kibrinin heyetine;

Tevazumun boynunu büküşün akla ziyan. 

*

Sayende ağlıyorum neşeyi yok sayarak

Kırk bir yıllık ömrümü yaşadım yük sayarak

Ettiğin haksızlığı gene de hak sayarak

Yüreğimden sebepsiz çıkışın akla ziyan.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram