BİZİM GÜZELLER

 – ALİ İHSAN KEKEÇ

*

nerde bir çiçek dersem bir gül koklasam

köy gelir aklıma köyümün güzelleri gelir

adamı engel koyar kendisi gönül koyar

nefret girmez gönlündeki saraya

bir Anadolu çiçeği işler Türk mavisi

kınalı ellerinde o incecik oyaya

bakınca harelenir gölgeli bakışları

yusuf olur da kenan çölünde insan

onun gözlerinde düşer kuyuya

üzerinde al basmalı mor çiçekli bir fistan

onun ile toprak damlar güllük gülistan

yorulmuş da ağır ağır gün eğdiğinde

elinde kör çapayla bostandan gelir

gülüşü yürek ısıtır gamzeleri çiçek açar

sanırsın ki bir peri baharistandan gelir

bir sıcak iklimdir seher yelidir

binboğa’da açan çiçek balıdır

üşüyen yürekleri ısıtan

karlarıeriten dilleri gelir

rüzgârlar kurutmuş sıcak kavurmuş

güneşten kelermiş değirmi yüzü

günde beş vakit toprağı öpen

evde huzur demleyen elleri gelir

bir dişi kaplandır Türkmen kızıdır

bir anayiğittir kadından öte

koçköroğlu’nun nigâr’ı gibi

erine laf söyletmez del‘leri gelir

gurbete çıkınca evin erkeği

gözleri yollara bakar erir de

duvarda asılı bir beşli mavzer

çınar gibi duran halleri gelir

iffet bir imandır vatandır onda

tesettür duvağı tülleri gelir

göz izi değmemiş yüzleri pürnur

sadakat denince aklıma bir bir

köyümüngüzelleri gelir

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram