12 ŞUBAT MARAŞ SOYLAMASI

 – M.NİHAT MALKOÇ

*

Düşmanlar Maraş’ımı çepeçevre sarmıştı

Nefret, kan ve barutu birbirine karmıştı

Binboğa Dağları’na çöktü kara dumanlar

Taş taş üste koymadı yurduma dadananlar,

Semada yankılandı “Allah Allah” sesleri

Şehitlerin yurt için kesildi nefesleri

Vatan ciğerparemiz, yoluna can koydular

Bu uğurda ölmeyi bahtiyarlık saydılar

Yurdun haritasını kanla çizdi edeler

12 Şubat günü destan yazdı edeler

Al bayrak bengisuydu, hürriyetti aşımız

Kavuştu yüz yaşına sevgili Maraş’ımız!

Ermeni, Fransız’ı azdı; sanki kudurdu

Maraş’ın yiğitleri elif gibi dik durdu

İlk kurşunu atınca Sütçü İmam Maraş’ta…

Bir adım öne çıktık bu amansız savaşta

Hürriyet olmayınca kılınamazdı cuma

Kızı, kızanı, eri geçti birden hücuma

Ulu Cami imamı Rıdvan Hoca kükredi

Hilâli taç eyledi, Haç’a fırsat vermedi”

Zalime kan kusturdu kahraman edelerim

Toprağında can buldu ay yüzlü dedelerim

Gözyaşına gark oldu kirpiğimiz, kaşımız

Kavuştu yüz yaşına sevgili Maraş’ımız!

Arslan Toğuzata’mız düşmana kan kusturdu

Kahraman Maraşlılar Fransız’ı susturdu

Mehmet Ali Bey’imiz ümmete hitap etti

Taşeron Ermeni’yi çaresiz, bîtap etti

Düşmanı on ikiden vurdu Senem Bacımız

Sait, Ali, Ökkeş’e dinmez yürek acımız

Bozulmaya mahkumdu alçak düşmanın fendi

Maraş’ın yol başçısı Şeyh Sezai Efendi

Hüzün ve acılardan nice dağlar aştınız

En çetin zamanlarda öncüydünüz, baştınız

Boy verdi karanfiller, bahar oldu kışımız

Erişti yüz yaşına sevgili Maraş’ımız!

Her ne varsa unuttuk, vatanı dert edindik

Kanımız pahasına Maraş’ı yurt edindik

Bayrağın gölgesinde kızı, kızanı, eri…

Mâziden hız alarak atıldık hep ileri!…

Gök kubbeyi kuşattı külümüz, dumanımız

Dünyalara bedeldi sarsılmaz imanımız

Maraş’la Maraşlılar tek ruh iki bedendi

Ölümsüzlük, ölmeye yeterli bir nedendi

Kaleden doğan güneş ısıttı içimizi

Kutlu zafer muştusu dindirdi acımızı

Boşadık esareti, arşa değdi başımız

Kavuştu yüz yaşına sevgili Maraş’ımız!

Açıldık enginlere, katrede gördük umman

Kıbleden esti rüzgâr, dağıldı kara duman

Mazlumun âhuzârı yürekleri dağlarken…

Güller figan eyledi karanfil kan ağlarken

Yokuşlara tırmanıp sarp dağlardan geçtik biz

Şehadet şerbetini yudum yudum içtik biz

Esareti cephede boğan bir millet olduk

Aydınlık ufuklardan doğan bir millet olduk

Dalga dalga bayrağım gökte süzüldü gayri

Dostlarımız mutlandı, düşman üzüldü gayri

Doruklarda sonlandı hürriyete koşumuz

Kavuştu yüz yaşına sevgili Maraş’ımız!

Çile tezgâhlarında dokuduk hürriyeti

Vatanlaştı şehidin kanı, kemiği, eti…

İlkbaharı düşledik zemheri ortasında

Gözler çağlayan oldu şehitlerin yasında

Bu kutlu topraklara sevdalıyız ezelden

Karakış bahar oldu, haber geldi güzelden

Dosdoğrudur Maraşlı; sözü senet, ahittir

Cümle yaşananlara Ulu Cami şahittir

Her gecenin sabahı olduğuna inandık

Çekiçle örs arası ateşlerde sınandık

Nice yangın söndürdü o kanlı gözyaşımız

Kavuştu yüz yaşına sevgili Maraş’ımız!

Küstah palikaryaya gösterdik gücümüzü
Maraşlı birlik oldu, tez aldı öcümüzü

Ölümsüzlük yolunda ölüme koştu canlar!

Bayrağın gölgesinde bir başka coştu canlar!

Hakkımız helâl değil kanımızı içene

Maraş’ı dar eyledik bize kefen biçene

Vatan için yaşadık iki uyku arası

Zaferle şifa buldu yiğitlerin yarası

Hepimiz Maraşlıyız, herkes Sütçü İmam’dır

Toprakla nikâhımız ilelebet tamamdır

Dindi yürek acısı, gerçek oldu düşümüz

Kavuştu yüz yaşına sevgili Maraş’ımız!

Yüreği mesken etti, oğul verdi sızılar

Vatan gitmesin diye gitti körpe kuzular

Maraş’a can adayıp canlarından geçtiler

Hürriyete birlikte koşmaya ant içtiler

Et ve tırnak gibiyiz, aynı yolda yürürüz

Aynı uykuya yatıp aynı düşü görürüz

Dağların doruğundan doğan güneştir Maraş!

Hilâlin kucağında yıldıza eştir Maraş!

Hainlerin mayası tutmayacak bir daha

Ufuklarından güneş batmayacak bir daha

Düşmana mezar oldu; toprağımız, taşımız

Erişti yüz yaşına sevgili Maraş’ımız!

                                              

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram